Lusine

Lusine

մանկաբարձ-գինեկոլոգ, ռեպրոդուկտոլոգ

Կրթություն

2014-2018
Երևանի Մ. Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարան, կլինիկական օրդինատուրա՝ մանկաբարձություն և գինեկոլոգիա մասնագիտությամբ
2012-2014
Երևանի Մ. Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարան, ընդհանուր բժշկության ֆակուլտետ, մագիստրատուրա
2007-2012
Երևանի Մ. Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարան, ընդհանուր բժշկության ֆակուլտետ, բակալավրիատ

Վերապատրաստումներ

2019
"ՈւՁՀ մանկաբարձությունում և գինեկոլոգիայում", Վ.Ի. Կուլակովի անվան մանկաբարձության, գինեկոլոգիայի և պերինատոլոգիայի հետազոտական կենտրոն, Մոսկվա, ՌԴ
2019
Լրացուցիչ մասնագիտական կրթություն "Վերարտադրողական օժանդակ տեխնոլոգիաները մանկաբարձ գինեկոլոգների համար՝ գործնական դասընթացով", Ֆրեդերիկ Պաուլսենի անվան վերարտադրողական օժանդակ տեխնոլոգիաների հետազոտական և կրթական կենտրոն, Մոսկվա, ՌԴ
2018
Լրացուցիչ մասնագիտական կրթություն "Անպտուղ ամուսնություն. վերարտադրողական օժանդակ տեխնոլոգիաներ", Ռուսաստանի շարունակական մասնագիտական կրթության բժշկական ակադեմիա, Մոսկվա, ՌԴ
2013
Բժշկական պրակտիկա, Rīgas Dzemdibu nams, Ռիգա, Լատվիա

Երեխայի առաջին ճիչը մոռացության է մատնում բարդ ու դժվարին պայքարի ողջ ուղին...

http://bestgroup.am/ կայքի զրուցակիցն է «Աստղիկ» բժշկական կենտրոնի ռեպրոդուկտոլոգիայի բաժնի ղեկավար, բժշկական գիտությունների դոկտոր, ԵՊՀ կենսաբանության ֆակուլտետի մարդու եւ կենդանիների ֆիզիոլոգիայի ամբիոնի դասախոս Կարինե Կիրակոսյանն ավարտել է Մխիթար Հերացու անվան բժշկական համալսարանը, որից հետո՝ Մոսկվայի Սեչենովի անվան բժշկական համալսարանի մանկաբարձության եւ գինեկոլոգիայի ամբիոնի օրդինատուրան: Ապա Մոսկվայի մանկաբարձության ու գինեկոլոգիայի կենտրոնում պաշտպանել է թեկնածուական թեզը կենտրոնի տնօրեն, ինչպես նշում է մեր զրուցակիցը, ՌԴ այդ ոլորտի հայր, երջանկահիշատակ Վլադիմիր Կուլակովի ղեկավարությամբ: Չնայած մի քանի կլինիկայից, ինչպես նաեւ վերոնշյալ կենտրոնից աշխատելու առաջարկներ է ստացել, սակայն որոշել է վերադառնալ հայրենիք:

-Եվ ինչպիսի՞ գործունեություն ծավալեցիք Հայաստանում, ինչպիսի՞ մասնագիտական ճանապարհ եք անցել:

-Անմիջապես աշխատանքի անցա «Շենգավիթ» բժշկական կենտրոնում, որտեղ այն ժամանակ ​ ռեպրոդուկտոլոգիայի բաժանմունքը նոր միայն ստեղծվում էր, ավելի ճիշտ՝ հենց մենք պետք է այն ստեղծեինք: 2010 թվականից մինչեւ 2018 թվականը ես բաժանմունքի վարիչն էի, ապա տեղափոխվեցի ու նույն գործունեությունն եմ ծավալել «Աստղիկ» բժշկական կենտրոնի ռեպրոդուկտոլոգիայի բաժնում: Արդեն Մոսկվայում իմ գիտական ղեկավարների հետ ծրագրել էի պաշտպանել դոկտորական ատենախոսություն եւ, վերադառնալով Հայաստան, հավաքագրեցի նյութը, ապա Մոսկվայում պաշտպանեցի դոկտորական թեզը: Չխորանալով մանրամասների մեջ՝ միայն նշեմ, որ իմ թե՛ թեկնածուական, թե՛ դոկտորական թեզերը նվիրված են ռեպրոդուկտոլոգիայի կարեւորագույն խնդիրներին, որտեղ անպտղության հարցում իրենց ուրույն տեղն ունեն նաեւ ազգային առանձնահատկությունները:

-Մեր բժշկությունը, մասնավորապես՝ ձեր ոլորտը կարելի՞ է համեմատել ռուսականի կամ որեւէ այլ երկրի նույն ոլորտի հետ:

-Ես երբեք ոչ մի երկրի հետ համեմատական չէի անցկացնի, որովհետեւ ամեն երկրում, այդ թվում՝ Ռուսաստանում եւ Հայաստանում, կա լավ, խելացի, բարեխիղճ մասնագետ, եւ կա ոչ բարեխիղճ, ոչ խելացի մասնագետ: Մասնագիտացում անցնելու նպատակով եղել եմ նաեւ եվրոպական մի քանի երկրում ու կարող եմ ասել, որ բժշկության մեր ոլորտը քայլում է եվրոպական չափանիշներին համաչափ, որովհետեւ մենք այսօր ունենք բոլոր այն ժամանակակից սարքավորումները, որոնք պետք է ունենալ առաջընթաց ապահովելու համար: Բացի այդ, ունենք նաեւ համապատասխան որակավորում անցած մասնագետները, եւ ուշադրությամբ հետեւում ենք գիտության ժամանակակից միտումներին, անպայման մեկնում ենք գիտաժողովների, բացի այդ, օգտվում ենք համացանցի ընձեռած լայն հնարավորություններից: Մի խոսքով՝ անընդհատ կատարելագործում ենք մեր գիտելիքները, եւ վստահորեն կարող եմ ասել, որ Հայաստանում բժշկության տվյալ ոլորտը որեւէ երկրի նույն ոլորտին չի զիջում:

-Ո՞ր դեպքում է ախտորոշվում անպտղություն։

-Անպտղությունն ախտորոշվում է այն զույգերի մոտ, որոնք, կանոնավոր սեռական կյանքով ապրելով, չօգտագործելով հակաբեղնավորիչներ, չեն հղիանում մեկ տարվա ընթացքում: Սակայն, եթե ամուսնական զույգի մոտ կան առողջական խնդիրներ (օրինակ`ամուսնու մոտ սերմի որակի հետ կապված, կնոջ մոտ` դաշտանային ցիկլի խանգարումներ, արգանդի բացակայություն եւ այլն), այդ դեպքում պետք է դիմել ավելի վաղ, քան մեկ տարի: Կարեւորվում է նաեւ կնոջ տարիքային շեմը: 35 եւ ավելի տարիք ունեցող կանայք 6 ամիս անց արդեն բժշկի դիմելու անհրաժեշտություն ունեն:

-Էնդոկրինոլոգիական հիվանդությունները կարո՞ղ են բերել անպտղության:

-Անպայման: Ընդ որում, դրանք Հայաստանում զբաղեցնում են առաջատար տեղերից մեկը անպտղության պատճառների թվում: Հորմոնալ խախտումները կնոջ մոտ հանգեցնում են ձվարանների ​ գործունեության վատթարացմանը: Տղամարդկանց մոտ հորմոնալ խանգարումները անդրադառնում են սերմի որակի վրա: Այդ իսկ պատճառով մանրակրկիտ հորմոնալ հետազոտությունն անպտղության բուժման առաջին քայլն է:

-Ո՞ւմ կարող եք համարել Ձեր ուսուցիչը:

-Իմ ուսուցիչ համարում եմ պրոֆեսոր Տատյանա Նազարենկոյին՝ Ռուսաստանում շատ ճանաչված գիտնականի: Եվ հենց նրա հետ էլ որոշեցինք դոկտորական ատենախոսության թեման: Իմ երկրորդ ուսուցիչը ՌԴ ԳԱԱ-ի թղթակից անդամ Քսենյա Կրասնոպոլսկայան է: Այդ երկու գիտնական կանայք մեծ դեր են ունեցել իմ մասնագիտական կյանքում: Մեր համագործակցությունը տեւում է արդեն 18 տարի:

-Ձեր արմատներում բժիշկներ կա՞ն:

-Այո՛: Բժշկությունը մեր ընտանիքում ժառանգաբար անցնում է սերնդեսերունդ: Պապիկիս եղբայրը՝ Արտաշես Թոխիյանը, ոչ միայն հանրապետությունում, այլ ամբողջ Սովետական Միությունում հայտնի վիրաբույժ էր: Հայրս` Էդուարդ Կիրակոսյանը, երկար տարիներ դասախոսել է բժշկական համալսարանի, այնուհետեւ ֆիզիկական կուլտուրայի եւ սպորտի ինստիտուտի ֆիզիոլոգիայի ամբիոններում (բժշկական գիտությունների թեկնածու է, դոցենտ): Մայրս` Նոննա Թոխիյանը, Հայաստանում առաջին ռեֆլեքսոթերապեւտներից է (ասեղնաբույժ): Նույնպես դասախոսել է բժշկական համալսարանում (բժշկական գիտությունների թեկնածու է, դոցենտ): Իսկ մորաքույրս պրոֆեսոր Կարինե Թոխունցն է: Ավագ քույրս հոգեբույժ է:

-Ձեր գերբեռնվածությունը ընտանիքին չի՞ խանգարում:

-Ես երջանիկ եմ, քանզի ամուսինս խիստ մեծարանքով ու ըմբռնումով է մոտենում իմ մասնագիտությանն ու աշխատանքին: Բոլոր բարդ իրադրություններում ինձ հետ մտահոգվում են իմ ընտանիքի բոլոր անդամները, եւ այդ ամենն օգնում է ինձ թե՛ ֆիզիկապես, թե՛ հոգեպես: Ի դեպ, նշեմ, որ վերարտադրողական բժշկությամբ զբաղվող բժիշկները մեծամասամբ չեն վարում հղիություն եւ ծննդաբերություն, սակայն ես ե՛ւ հղիություն եմ վարում, ե՛ւ ծննդաբերություն, որպեսզի ձվաբջջից հասցնեմ մինչեւ երեխայի ծնունդ, իսկ ծնված երեխայի ճիչը, իր լայն տարածած ձեռքերը, որոնցով նա կարծես աշխարհն է գրկում, մոռացության է մատնում բարդ ու դժվարին պայքարի ողջ ուղին: Այդ երկար սպասված երեխայի ծնունդն իմ եւ երեխայի ծնողների համառ աշխատանքի արդյունքն է, որը երջանկացնում է շատերին:

-Ո՞րն է Ձեր ամենամեծ ձեռքբերումը:

Ւնձ համար, որպես այս կյանքի ձեռքբերում, համարում եմ ամեն նոր երեխայի ծնունդը, որը ոչ միայն երջանկացնում, այլեւ ամրապնդում է կարծես արդեն փլուզվող ընտանիքներ: Այս աստվածահաճո գործն իմ կյանքի իմաստն է: Եվ, չնայած իմ քսանամյա գործունեությանը, նույն ապրումներն եմ ունենում յուրաքանչյուր երեխայի սրտի զարկը լսելիս ու ծնունդն ընդունելիս:

-Ի՞նչ կասեք որպես վերջաբան:

Ես ցանկանում եմ, որ յուրաքանչյուր ընտանիքում թեւածեն սերն ու երջանկությունը, լսվի մանկան չարաճճի ծիծաղն ու խինդը: Թող մարդիկ ապրեն հույս ու հավատով:

Դանկոյի նման մեր սրտի լույսը տվել, բայց հանիրավի քարկոծվել ենք

Եթե մարդն առողջ չէ, նրան հասու չեն լինի կյանքի մյուս ոլորտները, կբացակայի նորը ստեղծելու, գեղեցիկն արարելու ձգտումը: Եվ պատահական չէ, որ բժշկությունը մի բնագավառ է, որը մշտապես զարգացման ու նորագույն նվաճումների կարիք ունի: Եվ յուրաքանչյուր բժիշկ կոչված է պայքարելու առողջությանը սպառնացող  ամեն մի չարիքի դեմ` պարգեւելով  մարդուն առողջություն եւ կյանքով լեցուն առողջ հոգի: ԼՕՌ հիվանդությունները, ցավոք, այսօր մեծ տարածում ունեն: Թույլ դիմադրողականությունը, նստակյաց կյանքը, գունանյութերով ու կոնսերվանտներով հարուստ սնունդը, հակաբիոտիկների չարաշահումը, ինչպես նաեւ հարբուխը, գրիպը եւ տարբեր վիրուսները կարող են նպաստել քթի, կոկորդի ու ականջի հիվանդությունների առաջացմանը: Տարիների փորձը բժշկի համար մեծ նշանակություն ունի, ինչը նրան դարձնում է առավել ճանաչված եւ վստահելի: Բարդ իրավիճակներում բժշկի պրոֆեսիոնալիզմը հնարավորություն է տալիս որոշել, թե ինչպիսին կլինի ապաքինման ընթացքը, այն ինչ բարդություններով կուղեկցվի, եւ որ դեպքում պետք է  կիրառել նոր մոտեցումներ: Մեր զրուցակից, «Արթմեդ» բժշկական վերականգնողական կենտրոնի փոխտնօրեն, ԼՕՌ ծառայության ղեկավար, Ազգային առողջապահության ինստիտուտի գլխի, պարանոցի, պլաստիկ եւ ռեկոնստրուկտիվ վիրաբուժության ամբիոնի դոցենտ, բժշկական գիտությունների թեկնածու Արայիկ Ղարիբյանը հենց այդպիսին է: 

-Բժիշկ, հիմնականում ովքե՞ր կարող են ձեզ դիմել: 

-ԼՕՌ ծառայությունը տեղակայված է հիվանդանոցում գործող երկու վիրաբուժական բաժանմունքներից մեկի տարածքում եւ, բնականաբար, օգտվում է դրա բոլոր հնարավորություններից ու նաեւ նպաստում բաժանմունքի ընդհանուր զարգացմանը:  Ես ապահովում եմ քիթ-կոկորդ հիվանդությունների դասական վիրահատությունների ամբողջ ծավալը ու կատարում նաև էնդոսկոպիկ վիրահատություններ, որն ավելի ժամանակակից մեթոդ է: Իրականացվում են միջնապատի, խեցիների, քթի պլաստիկայի, հայմոնյան, ֆրոնտալ խոռոչների ե՛ւ ռադիկալ, ե՛ւ էնդոսկոպիկ ու ընդհանրապես քթի հետ կապված բոլոր վիրահատությունները: Իհարկե, նախապատվությունը տրվում է էնդոսկոպիկ վիրահատություններին` որպես ավելի ժամանակակից վիրահատություններ: Կատարվում է տոնզիլեկտոմիա, ադենոտոմիա, վազոտոմիա, մի խոսքով՝ իրականացվում են քթի, կոկորդի եւ ականջի հետ կապված գրեթե բոլոր տեսակի միջամտությունները: Մենք ունենք նաեւ ասթմա կենտրոն, որի բժիշկները համագործակցում են ԼՕՌ մասնագետների հետ, եւ ասթմոլոգները շատ հաճախ են դիմում մեր օգնությանը: Հիմնականում ասթմատիկ հիվանդների մոտ լինում է քթի որեւիցե հարակից խոռոչի պոլիպոզ, կամ տոտալ պոլիպոզ բոլոր հարակից խոռոչներից, եւ նման դեպքերում մեր վիրահատությունները բավականին օգնում են թոքաբաններին ասթման բուժելու հարցում: 

-Ձեր կարծիքով քիթ-կոկորդ-ականջաբանությունը զարգացա՞ծ է Հայաստանում: 

-Հայաստանում քիթ-կոկորդ-ականջաբանությունը, կարելի է ասել, շատ-շատ զարգացած է, որովհետեւ մեր բժիշկները բաց չեն թողնում միջազգային որեւէ  գիտաժողով, վարպետության դասեր, զանազան դասընթացներ: Հիմա հնարավորությունների, սովորելու դաշտը մեծացել է: Նույնիսկ տեղում տեսագրություններ դիտելով կարողանում ես նորությունների մասին տեղեկատվություն ստանալ: Բացի այդ, այսօր մեր ԼՕՌ բժիշկներն այնքան կայացած են, որ նույնիսկ մենք բազմաթիվ կոնֆերանսների ներկայացնում ենք մեր փորձը եւ հնարավորությունները: Այդ առումով մեծ գործ է անում նաեւ Հայաստանի ԼՕՌ ասոցիացիան, որը շատ նման կազմակերպություններից դրականորեն տարբերվում է: Եվ Հայաստանում ԼՕՌ բժշկության բավականին զարգացած լինելու պատճառն այն է, որ ԼՕՌ ասոցիացիան մի թիմ է: 

-Պացիենտը ինչպե՞ս հասկանա՝ որտե՞ղ է խնդրահարույց օջախը. չէ՞ որ նա երեք փոխհամակցված օրգանի հետ խնդիր ունի: 

-Երեք փոխհամակցված օրգաններն իրար հետ շատ կապված են, եւ, իհարկե, հիվանդության առաջացման պատճառը մարդիկ շատ ժամանակ շփոթում են: Երբեմն հիվանդը դիմում է բժշկին տոնզիլէկտոմիայի կապակցությամբ, բժիշկը դիտում  է քիթը, կոկորդը եւ տեսնում, որ նշիկներն այդքան ախտահարված չեն, ու պացիենտն այդքան հաճախ չպիտի հիվանդանա: Բայց հիվանդության պատճառն այն է, որ պացիենտը ոչ թե քթով, այլ բերանով է շնչում, եւ, բնական է, առաջին հարվածը ստանում են նշիկները: Հիվանդին առաջարկում ենք նշիկները հանգիստ թողնել եւ քիթը վիրահատել, քանի որ խնդիրը քթի հետ է: Լինում են դեպքեր, երբ քթի վիրահատությունից հետո նշիկները վերականգնվում են, իհարկե, լինում են նաեւ դեպքեր, երբ չեն վերականգնվում, ու մենք ստիպված գնում ենք երկու փուլով բուժման եւ երկրորդ փուլում կատարում ենք տոնզիլէկտոմիա: Շատ դեպքեր էլ կան, երբ դու հաստատ համոզված ես, որ քթի վիրահատությունից հետո նշիկները չեն վերականգնվելու ու հիվանդին բացատրում ես, որ հետագայում շատ հնարավոր է գնալ երկրորդ վիրահատության, բայց, քանի դեռ քիթը չի վիրահատվել, նշիկների վիրահատությունը սխալ է: Եվ գիտակից հիվանդը, բժշկի հետ խորհրդակցելով, առաջին հերթին քիթն է վիրահատում, հետո՝ նշիկները:

-Հետին հայացք նետելով Ձեր անցած ուղուն՝ ամենամեծ ձեռքբերումը ո՞րը կհամարեք:  

-Ամենամեծ ձեռքբերումը, իհարկե, ժողովրդի, պացիենտների՝ իմ հանդեպ սերն ու գոհունակությունն է: Ես բավականին հետաքրքիր ու տարաբնույթ ճանապարհ եմ անցել, եւ իմ հիվանդների շրջանակը  տարբեր ոլորտներից է: Տասը տարի եղել եմ զինվորական բժիշկ, ուսանողական տարիներին մասնակցել եմ մեր ազատագրական շարժմանը, պատերազմին, ծառայել եմ զինվորական հոսպիտալում, զորքերում հաճախակի գործուղումների եմ մեկնել: Իսկ երբ ծառայությունը թողեցի, սկսեցի աշխատել  քաղաքացիական բժշկության ոլորտում: Մի խոսքով՝ շրջապատս բավականին մեծ է եղել:  

Կյանքս բաժանել եմ երկու մասի. զինվորական եւ ոչ զինվորական: Եվ թե՛ զինվորական,  թե՛ ոչ զինվորական մասում ունեցել եմ շատ-շատ լավ ընկերներ, որոնք իմ հիվանդներից են եղել: Շնորհակալ եմ իմ ճակատագրին, բախտին ու Աստծուն, որ ունեմ մասնագիտություն, որն ինձ տալիս է ընկերներ:  

-Ձեր արմատներում կա՞ն բժիշկներ:

-Բարեկամների շրջանում բժիշկներ եղել են, բայց արմատներով բժիշկների ընտանիք չէ:  Տոհմում երեւի առաջին բժիշկը ես եմ: Աղջիկս է պատրաստվում դառնալ բժշկուհի, իսկ տղաս որոշեց եւ դարձավ իրավաբան: 

-Կաջակցե՞ք, թե կխոչընդոտեք Ձեր երեխաներին մասնագիտության ընտրության հարցում:

-Փորձում եմ հուշել, խորհուրդ տալ, բացատրել տվյալ մասնագիտության թե՛ առավելությունները, թե՛ թերությունները, բայց այսօրվա երիտասարդները մեր խորհուրդներին չեն հետեւում, իրենք են որոշում՝ ինչ դառնալ: Տղաս որոշեց դառնալ իրավաբան եւ իր նպատակին հասնում է:

-Ո՞ւմ եք համարում Ձեր ուսուցիչը:

-Ուսուցիչներ շատ եմ ունեցել: Եթե նույնիսկ մեկ անգամ վիրահատության ժամանակ մեկը կողքիս կանգնած նայում եւ ասում է, թե ինքն ինչ է անում, ինչպես է վարվում նման դեպքում, ես նրան էլ ինչ-որ առումով համարում եմ իմ ուսուցիչը: Բայց, իհարկե, ուսուցիչ համարում եմ իմ չորրորդ կուրսի դասախոսին՝ լուսահոգի Կիմ Շուքուրյանին, որի շնորհիվ որոշեցի դառնալ քիթ-կոկորդ-ականջի մասնագետ: Երբ ընդունվեցի կլինիկական օրդինատուրա, իմ օրդինատուրայի ղեկավարը Նորայր Լուսինյանն էր, իսկ կլինիկայի ղեկավարը՝ լուսահոգի Ռաֆայել Խանամիրյանը, եւ նրանք երկուսն էլ բժշկական գործիքը տվել են եւ ասել՝ վիրահատի՛ր, մի՛ վախեցիր: Նրանք ինձ են վստահել իրենց հիվանդներին՝ դրանով իսկ սովորեցնելով վիրահատել: Թե՛ ընթացիկ կենցաղային, թե՛ հիվանդների հետ վարվելու հարցերում ինձ բավականին շատ բան է տվել Վասակ Մելիքսեթյանը: Նրանից ես, վիրահատելուց բացի, նաեւ շատ-շատ բաներ եմ սովորել, ձեռք եմ բերել շատ լավ ընկերներ: Ես նրանից սովորել եմ, եւ այսօր ինքս եմ փորձում զանազան խնդիրներում ամեն կերպ օգտակար լինել իմ բոլոր օրդինատորներին, երիտասարդ բժիշկներին: 

Ինձ շատ բան է սովորեցրել նաեւ Կարինե Մխեյանը: Չեմ կարող ծառայության տարիներից չնշել Ստեփան Գեւորգյանին ու Մարիկա Սուրենովնային, որոնց հետ կենտրոնական զինվորական հոսպիտալում մեծ թվով հիվանդների, զինվորների ենք ընդունել, եւ ես նրանցից սովորել եմ այն հոգատարությունն ու ջերմությունը, որը կարելի էր տալ հիվանդ զինվորին: Այնպես որ՝ ուսուցիչներ շատ եմ ունեցել, ու,եթե ինչ-որ մեկին չեմ հիշել, թող ներողամիտ լինի: 

Առանձնահատուկ ուզում եմ նշել Արթուր Կիմի Շուքուրյանի դերը իմ կյանքում, մարդ, որը թեւ ու թիկունք է եղել ինձ ամբողջ բժշկական կարիերայիս ընթացքում: Լինելով թեկնածուական թեզիս ղեկավարը՝  ինձ ոգեւորել է բոլոր հարցերում, մեծ հնարավորություններ բացել իմ առջեւ որպես լավ բժիշկ կայանալու հարցում, մեծ դեր կատարել շատ ու շատ այլ հարցերում: 

-Ըստ Ձեզ, այսօր Հայաստանի առողջապահական համակարգը ի՞նչ վիճակում է:

-Թե՛ խորհրդային տարիներին, թե՛ նախկին իշխանությունների ժամանակ, թե՛ այսօր բժիշկները եղել են անտեսված, չպաշտպանված: Դանկոյի նման մեր սրտի լույսը տվել, բայց հանիրավի քարկոծվել ենք որեւէ վիրահատության, բժշկական միջամտության ոչ ցանկալի ավարտի համար, երբ չի եղել որեւէ բժշկական սխալ: Այսպես ասած, կրակին յուղ են լցնում հատկապես որոշ լրատվամիջոցներ, որոնք ինչ-որ մեկի շահի, ինչ-որ մեկին դուր գալու համար հակաքարոզչություն են իրականացնում՝ մի վայրկյանում փորձելով զրոյին հավասարեցնել բժշկի՝ տքնաջան, անձնվեր ու պրոֆեսիոնալ աշխատանքի արդյունքում տարիների, տասնամյակների ընթացքում ստեղծած վարկանիշը: Միայն ասոցիացիաներով ենք կարողանում մեր շահերը պահել, չկա պետական մոտեցում բժիշկների նկատմամբ, ոչ մի բժիշկ չունի բժշկական ապահովագրություն: Շատերը բժշկի գալիս են  զինվորական, ոստիկանական ուղեգրերով, ապահովագրությամբ, պետպատվերով, սոցփաթեթով, անվճար վիրահատվում են, բայց բժիշկը որեւէ արտոնություն չունի: Ու, եթե չլինի գործընկերոջ, բուժհաստատության տնօրենի բարի կամքը, ընկերոջ խնդրանքը, բժիշկը հաճախ կհայտնվի անելանելի վիճակում: Անչափ կարեւոր է հատկապես այս վիրուսային իրավիճակում, երբ բժիշկն ամեն վայրկյան վտանգի տակ է, ապահովագրված լինելը:  

-Վերջում ի՞նչ կմաղթեք:

-Կցանկանամ, որ բժիշկն ապահովագրված լինի, գտնվի պետական աջակցության ներքո, իսկ ժողովուրդն էլ սիրի բժիշկներին, որովհետեւ նրանք այդ սիրուն արժանի են: Այս տարին աղետալի տարի է, եւ բոլորիս մաղթում շուտ ազատվել այս փորձանքից: Իհարկե, էլի շատ բան կարելի է մաղթել հայ ժողովրդին, սակայն այս պահին սրանից ավելի լավ մաղթանք դժվար է գտնել:

 մանկաբարձ- գինեկոլոգ,  գինեկոլոգ- էնդոկրինոլոգ, ռեպրոդուկտոլոգ

  1. Մասնագիտական գործունեություն:

2020թ.-մինչ այսօր

Հայկական Պետական Համալսարան

Կենսաբանության ֆակուլտետի ֆիզիոլոգիայի ամբիոն-դասախոս

2018թ.հոկտեմբերի 01-ից -մինչ օրս

«Աստղիկ»ԲԿ  Հայ –Իսրայելական վերարտադրողական բժշկության կլինիկայի բաժանմունքի վարիչ

2011-2018թթ.

«Շենգավիթ» ԲԿ –ի Մարդու վերարտադրողական առողջության կլինիկայի վարիչ

  1. Կրթություն և որակավորումներ

                                                                                                                                    

1993- 2000թթ.
Մ.Հերացու անվան Հայկական Պետական բժշկական համալսարան
(անվանական թոշակառու)
2000-2002թթ.
Մոսկվայի Ի. Սեչենովի անվան առաջին պետական բժշկական համալսարան - Կլինիկական օրդինատուրա «Մանկաբարձություն և գինեկոլոգիա» մասնագիտությամբ
I ուս.տարի-II կլին.ծննդատ. բազայի վրա (ք.Մոսկվա)
II ուս.տարի- Վ.Ֆ.Սնեգիրյովի անվան մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի կլինիկայի օժանդակ վերարտադրողական տեխնոլոգիաների բաժանմունք
Մասնագիտություն
Բժիշկ մանկաբարձ-գինեկոլոգ, ռեպրոտուկտոլոգ
2003-2005թթ.
Առկա ասպիրանտուրա նույն հաստատությունում՝
Ռուսաստանի ակադեմիկոս Վ.Ի. Կուլակովի անվան մանկաբարձության, գինեկոլոգիայի և պերինատոլոգիայի գիտական կենտրոնի «Վերարտադրողական ֆունկցիայի պահպանման և վերականգնման բաժանմունք»-ի բազայի վրա:
 Գիտական ղեկավար՝ ակադեմիկոս Վ.Ի. Կուլակով
 
2005թ.
«Պոլիկիստոզ ձվարանների համախտանիշով կանանց անպտղության բուժման ժամանակակից մոտեցումները» թեմայով ատենախոսական թեզ բժշկական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի հայցման համար
2010թ.
Հեռակա դոկտորանտուրա Մոսկվայի Մանկաբարձության եւ գինեկոլոգիայի տարածաշրջանային հետազոտական ինստիտուտում:  Ատենախոսության թեման՝  « Հայաստանի Հանրապետությունում անպտուղ ամուսնությունները                                     ( ժողովրդագրական, էթնիկ և կլինիկական առանձնահատկությունները)»
Գիտ. Կոնսուլտանտ-ՌԴ Գիտությունների ակադեմիայի թղ. ադամ Կրասնոպոլսկայա Ք.Վ.

 9.Վերապատրաստումներ

 

2004թ.

Մարդու վերարտադրողականության և սաղմնաբանության ամենամյա Եվրոպական ասոցացիայի գիտաժողով, Բրյուսել, Բելգիա

2005թ. մինչ օրս ամենամյա մասնակցություն

Մարդու վերարտադրողականության Ռուսական ասոցացիայի ամենամյա գիտաժողով, Մոսկվա, ՌԴ 

2007թ.

Մարդու վերարտադրողական առողջության սերտիֆիկատ

2010թ.

Գինեկոլոգիայի և էնդոկրինոլոգիայի սերտիֆիկատ

2011թ.

Մարդու վերարտադրողականության և սաղմնաբանության ամենամյա Եվրոպական ասոցացիայի գիտաժողով, Ստոկհոլմ, Շվեդիա

2013թ.

Ռեպրոդուկտոլոգների եվրոպական համաշխարհային կոնգրես ESHRE (European Society of Human Reproduction and Embryology), Լոնդոն

2014թ.

Մարդու վերարտադրողականության և էմբրիոլոգիայի Եվրոպական ասոցիացիայի տարեկան համաժողով (ESHRE), Մյունխեն

2015թ.

Մարդու վերարտադրողականության և էմբրիոլոգիայի Եվրոպական ասոցիացիայի տարեկան համաժողով (ESHRE), Լիսաբոն

2016թ.

 

Մարդու վերարտադրողականության և էմբրիոլոգիայի Եվրոպական ասոցիացիայի տարեկան համաժողով (ESHRE), Հելսինկի

 

2017թ.

Մարդու վերարտադրողականության և էմբրիոլոգիայի Եվրոպական ասոցիացիայի տարեկան համաժողով (ESHRE), Ժնև

 

2018թ.

Մարդու վերարտադրողականության և էմբրիոլոգիայի Եվրոպական ասոցիացիայի տարեկան համաժողով (ESHRE), Բարսելոն

 

Հունիսի 23-26-ը, 2019թ.

Մարդու վերարտադրողականության և սաղմնաբանության Եվրոպական ասոցացիայի 35-րդ գիտաժողով Ավստրիա-Վիեննա

  10.Հրապարակումները ( 38 գիտական աշխատանքների հեղինակ է)

  • Современные подходы к индукции овуляции и суперовуляции у больных с синдромом поликистозных яичников [Текст] : Дис. ...канд.мед.наук:14.00.01 / Киракосян Карина Эдуардовна. - М., 2005. - 132 с. : ил. - Библиогр.: с.106-132
  •  Бесплодный брак в Республике Армения: демографические, этнические и клинические особенности: автореферат диссертации на соискание ученой степени доктора медицинских наук: 14.01.01/ Киракосян Карина Эдуардовна; [Место защиты Москва, обл. Науч.-исслед. ин-т акушерства и гинекологии].-Москва, 2013

Լեզուներ

Հայերեն, ռուսերեն, անգլերեն

Համակարգչային հմտություններ

  Word-processing, Excel

«Կցանկանայի, որ ոչ մեկի մոտ հղիանալու, մայր դառնալու խնդիր չլինի»

Արհեստավարժ մասնագետ լինելու համար առաջին հերթին պետք է ձգտել խորությամբ տիրապետել այն մասնագիտությանը, որն ընտրել ես: Իհարկե, բժշկի մասնագիտությունը երբեք հեշտ ճանապարհ չի ենթադրում, բայց, երբ արդեն հաշվարկում ես, թե ինչ ներդրեցիր եւ ինչ ստացար, ինչ ձեռքբերումներ եղան բժշկության ասպարեզում, համոզվում ես, որ աշխատանքդ եղել է բազմաբովանդակ ու հետաքրքիր,http://bestgroup.am/  կայքի զրուցակիցն է «Աստղիկ» բժշկական կենտրոնի հայ-իսրայելական վերարտադրողական բժշկության կլինիկայի գլխավոր սաղմնաբան ԻՆԵՍԱ ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԸ նման երջանիկներից մեկն է: Սաղմնաբանությունն ունի էական դերակատարում վերարտադրողական բժշկության մեջ, ու պետք է նաեւ լավ հոգեբան լինես, որպեսզի  անպտղության դեմ պայքարում  կարողանաս պացիենտին դարձնել դաշնակիցդ: Մեզ հետ զրույցում սաղմնաբանը մատչելի լեզվով ներկայացրեց ժամանակակից մասնագիտության նրբությունները:

-Բժշկուհի՛, կներկայացնե՞ք  ձեր բաժանմունքի գործառույթները: 

-Երբ զույգը դիմում է մեր բաժանմունք, կատարվում են խորհրդատվություններ բժիշկ-վերարտադրողաբանի ու սաղմնաբանի հետ: Կան  զույգեր, որոնք չեն պատկերացնում, թե սաղմնաբանն ինչով է զբաղվում, եւ ինչքան մեծ դերակատարում ունի նրա աշխատանքը: Նրա գիտելիքներից եւ փորձառությունից է կախված նաեւ անպտղության բուժման ու ցանկալի արդյունքի հասնելու արդյունավետությունը: Սկզբում սաղմնաբանը սեռական բջիջները նախապատրաստում է բեղմնավորմանը: Ֆոլիկուլների պունկցիայի ժամանակ սաղմնաբանը փնտրում է ձվաբջիջները ֆոլիկուլյար հեղուկի մեջ եւ պահպանում դրանք հատուկ միջավայրում: Նա նաեւ կատարում է սերմի որակի գնահատում ու մշակում է այն ձվաբջիջները բեղմնավորելու համար: Այնուհետեւ կատարում է բեղմնավորում: 

-Ինքնին հետաքրքիր մասնագիտություն է, բայց ամենատպավորիչ այցը ո՞րն եք համարում:

-Շատ կան տպավորիչ այցեր, բայց կցանկանայի հիշել դրանցից մեկը: Մեզ էր դիմել զույգ, եւ երկուսի մոտ էլ դա երկրորդ ամուսնությունն էր: Նրանք ունեին որդեգրած երեխա, եւ, բնական է, իրենց երեխան էին ուզում ունենալ ու մեր օգնությամբ, փառք Աստծո, արդեն սպասում են երկու աղջիկ բալիկի: Խոստացել են երեխաներից մեկին իմ անունով կոչել` Ինեսա:

-Ո՞ր տարիքային շեմից կարող են դիմել ձեզ: 

-Դրա համար հնարավոր չէ նշել ամենափոքր տարիքը: Ըստ Առողջապահական  համաշխարհային կազմակերպության սահմանման, անպտղությունը սեռական կյանքով ակտիվ ապրող զույգի կնոջ մոտ մեկ եւ ավելի տարվա ընթացքում հղիության բացակայությունն է առանց հակաբեղմնավորիչների օգտագործման: Իսկ ամենամեծը քառասուներկու, քառասուներեք տարեկանն է: 

-Բոլորն ունեն իրենց կյանքի ուսուցիչը, ո՞ւմ կարող եք համարել Ձեր ուսուցիչը: 

-Ես իմ ուսումը սկսել եմ Իսրայելում, քանի որ բնակվում էի այնտեղ: Աշխատել եմ Ֆրանսիայում եւ կարող եմ ասել, որ ինձ բախտ է վիճակվել շփվել այս ոլորտի շատ ճանաչված բժիշկների, օրինակ, Ֆրանսիայի հայտնի մասնագետներ Ֆրիդմանի, Կասուտոյի հետ, որն ունի հայտնի լաբորատորիաների ցանց: Այժմ համագործակցում եմ մեր բաժնի պրոֆեսոր Օրվիետտոյի հետ, ունեցել եմ աշխատանքային փորձ շատ հայտնի կենսաբան Գաբոր Վայտայի հետ: Այդ առումով ես շատ երջանիկ եմ: 

-Մեր երկրում, ըստ Ձեզ, սաղմնաբանությունը զարգացման ի՞նչ մակարդակ ունի:

-Ես եղել եմ տարբեր երկրներում եւ կարող եմ ասել, որ մենք ոչնչով չենք թերանում, իսկ մեր «Աստղիկ» բժշկական կենտրոնի սաղմնաբանության բաժինը հագեցած է միջազգային չափանիշներին համապատասխանող տեխնիկայով: Մենք ոչ մի առումով չենք զիջում, ամեն տարի մասնակցում ենք միջազգային գիտաժողովների, ինչպես նաեւ արդեն առցանց հնարավորություններ ունենք. ամեն նոր բան կարող ենք տեսնել, կարդալ եւ օգտագործել մեր պրակտիկայում:

-Դրդող եղե՞լ է Ձեր մասնագիտության ընտրության հարցում:

-Դրդող չի եղել, բայց, երբ նայում եմ դպրոցական շարադրություններս, նկարներս եւ այլն, հասկանում եմ, որ փոքրուց երազանքներս միայն բժշկության մասին են եղել: Չնայած տասներկու տարի պարով եմ զբաղվել եւ շատ եմ սիրել պարը, բայց ընտրել եմ բժշկությունը: 

-Որպես երիտասարդ ի՞նչ կասեք  երիտասարդ կադրերի մասին:

-Այսօրվա երիտասարդ կադրերն ունեն շատ ավելի լայն հնարավորություններ, նրանց առջեւ բոլոր դռները բաց են: Նրանք չունեն տեղեկատվության, գրականության պակաս, ինչը եղել է մեր ժամանակներում: Շատ նպատակասլաց են: Հիմա ես դասավանդում եմ ԵՊՀ կենսաբանության ֆակուլտետում եւ տեսնում, որ ուսանողներն ուզում են սովորել, ընկալում են,  ձգտում են դառնալ լավ մասնագետ: 

-Ո՞րն եք համարում Ձեր ամենամեծ ձեռքբերումը:

-Իմ տղան ու իմ աշխատանքը:

-Ձեր տղայի մեջ դեպի բժշկությունը  ձգտում տեսնո՞ւմ եք:

-Այո՛, ասում է, որ սիրում է եւ շարունակելու է իմ գործը: Ինձ թվում է՝ կկարողանա:

-Աշխատանքը չի՞ խանգարում ընտանիքին:

-Իհարկե ընտանիքի հետ ավելի քիչ ժամանակ եմ անցկացնում, բայց փորձում եմ այնպես անել, որպեսզի ընտանիքս իմ պակասը չզգա: Սակայն, ամեն դեպքում, կնոջ համար աշխատանքը ընտանիքի հետ համատեղելը շատ դժվար է:

-Վերջին անգամ որտե՞ղ եք եղել վերապատրաստման:

-Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննայում:

-Ի՞նչ տվեց այդ վերապատրաստումը Ձեզ:

-Այն տվեց մասնագիտության հետ կապված բավականին նոր տեղեկատվություն, շփում տարբեր երկրների գործընկերների հետ, ծանոթացում սաղմնաբանությանը վերաբերվող նոր սարքավորումներին, նյութերին եւ լաբորատոր պարագաներին: Ես սիրում եմ կարծիք լսել, մասնակցել մասնագիտական քննարկումներին:

-Ինչի՞ մասին կցանկանայիք խոսել, որը, ըստ Ձեզ, շատ կարեւոր է:

-Կցանկանայի խոսել կենսանյութի կիրոպահպանման մասին: Սա  կարեւոր է այն առումով, որ, երբ զույգն անցնում է այդ դժվար ճանապարհը, մենք ստանում ենք լավ որակի սաղմեր, որոնք կարող ենք պահպանել հաջորդ տեղադրման համար: Այսինքն, եթե առաջին տեղադրումից հետո հղիություն չի լինում կամ էլ լինում է, բայց ցանկանում են ունենալ նաեւ երկրորդ, երրորդ երեխան, ապա զույգը այդ ամբողջ ճանապարհը նորից չի անցնում: Այդ ժամանակ որոշակի նախապատրաստական գործընթացներից հետո տեղադրվում են ապասառեցված սաղմերը: Փաստորեն, զույգին երկրորդ, երրորդ շանս տալու հնարավորություն կա:  

-Զույգն ի՞նչ փուլերով է անցնում մինչեւ ցանկալի արդյունքին հասնելը:

-Սկզբում նախապատրաստական փուլն է: Կինը եւ տղամարդը անցնում են հետազոտություններ, ու, եթե տղամարդու մոտ ի հայտ են գալիս խնդիրներ, նրան ուղարկում ենք ուրոլոգի մոտ խորհրդատվության: Եվ այդ ամբողջ պրոցեսը անցնելուց հետո, երբ զույգն արդեն պատրաստ է արտամարմնային բեղմնավորման, կինը սկսում է ստանալ հորմոնային պրեպարատներ, որպեսզի իր մոտ ձվաբջիջների քանակն ավելի շատ լինի: Երբ ստեղծվում է համապատասխան քանակը, մենք նշանակում ենք ձվաբջիջները վերցնելու օրը եւ կատարում ենք արհեստական բեղմնավորումը: Արդի սաղմնաբանության մեջ գոյություն ունի բեղմնավորման երկու մեթոդ. «ստանդարտ ԱՄԲ» կամ  ICSI (intracytoplasmic sperm injection): «Ստանդարտ ԱՄԲ»-ի ժամանակ ձվաբջիջները մի քանի ժամ թողնում են սպերմատազոիդների սուսպենզիայի հետ հատուկ միջավայրում՝ ինկուբատորի մեջ: ICSI-ի ժամանակ սաղմնաբանը, ելնելով սպերմատազոիդի որակական հատկանիշներից,  ինքն է ընտրում սպերմատազոիդը  ու ներարկում այն ձվաբջջի ցիտոպլազմայից ներս: Այս գործընթացը կատարվում է միկրոմանիպուլյատորի միջոցով եւ պահանջում է բարձր մասնագիտական հմտություններ: Այս մեթոդով բեղմնավորումը կատարվում է, երբ տղամարդու մոտ առկա է խնդիր, ինչպես նաեւ, երբ կնոջ մոտ ձվաբջիջների քանակը շատ քիչ է:

-Ձեզ համարո՞ւմ եք ուժեղ կին:

-Վստահ կարող եմ ասել՝ այո: Իհարկե, կինը կարող է ուժեղ լինել: Չնայած, ամեն դեպքում, ներսում թույլ է, բայց կարող է իրեն պահել այնպես, որ ուժեղ է:

-Իսկ ո՞րը կարող եք համարել Ձեր բնավորության թույլ կողմը:

-Իմ խիղճը: Չեմ վախենում ոչնչից, ինձ տանջում է միայն իմ խիղճը: Շատ եմ սիրում մարդկանց, ու այդ ամենն օգնում է իմ աշխատանքում, ուժ է տալիս, որ հասնեմ դրական արդյունքի:  

-Մեր ազգը, Ձեր կարծիքով, շնորհակա՞լ ազգ է:

-Իհարկե, երբ դրական արդյունք չի լինում, հիասթափությունը մեծ կարող է լինել, որովհետեւ մարդիկ ներդնում են ջանքեր, գումար, հոգեբանորեն են պատրաստվում ու հանկարծ կարող են կանգնել դատարկության առաջ: Բայց դրական արդյունքի դեպքում շատ շնորհակալ են լինում: 

-Որպես վերջաբան ի՞նչ կցանկանայիք ասել:

-Կցանկանայի, որ ոչ մեկի մոտ հղիանալու, մայր դառնալու խնդիր չլինի, որ այդ ճանապարհը շատ հեշտ լինի, ու բալիկ ունենալու ուրախությունը, երջանկությունը վայելեն բոլոր ընտանիքները: Մենք աշխատում  ենք ու ցանկանում, որ մեր աշխատանքի դրական արդյունքը երջանկացնի անպտղության խնդրի առաջ կանգնած ընտանիքներին:

 Վնասվածքաբան-օրթոպեդ

 

Կրթություն՝ 1993-2003թթ.  ք.Չարենցավան 2րդ միջնակարգ դպրոց

                             2003-2009թթ. Երևանի Մխիթար Հերացու անվան Պետական Բժշկական    Համալսարան Ընդհանուր Բժշկության ֆակուլտետ

                             2009-2012թթ. Երևանի Մխիթար Հերացու անվան Պետական Բժշկական Համալսարան կլինիկական օրդինատուրա վնասվածքաբանություն և օրթոպեդիա մասնագիտությամբ

 

Աշխատանք՝ 2012թ.-ից  Վնասվածքաբանության և Օրթոպեդիայի Գիտական Կենտրոն մեծահասակների օրթոպեդիայի և ոսկրային պաթոլոգիայի բաժանմունք որպես բժիշկ օրթոպեդ-վնասվածքաբան

2019թ.-ից <<Աջափնյակ>> ԲԿ  օրթո պեդ-վնասվածքաբան

2020թ-ից  <<Միքայելյան համալսարանական հիվանդանոց>> օրթոպեդ-վնասվածքաբան

2020թ.-ից << Wigmore Clinic>> օրթոպեդ-վնասվածքաբան

Լրացուցիչ՝ 2012-2014թթ. Ծառայություն Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության Պաշտպանության Բանակում որպես բուժկետի բժիշկ

2016թ.-ից ՀՀ Վնասվածքաբան Օրթոպեդների Ասոցիացիայի քարտուղար

 

Վերապատրաստումներ՝ 2010թ. Հայաստանի Օրթոպեդ Վնասվածքաբանների 5րդ Կոնգրեսս միջազգային մասնակցությամբ

2017թ.  ՌԴ ք. Մոսկվա Եվրասիական Օրթոպեդիկ Ֆորում

2018թ.  ՌԴ ք. Մոսկվա Յուդինի անվան կլինիկական հիվանդանոց <<Ոտնաթաթի դեֆորմացիաների վիրահատական բուժում>> թեմայով  ուսումնական կուրս

2018թ. Հայաստանի Օրթոպեդ Վնասվածքաբանների 7րդ Կոնգրեսս միջազգային մասնակցությամբ

2018թ. Երևան <<Ոտնաթաթի դեֆորմացիաների վիրահատակ շտկում>> մաստեր-կլասս

Լեզուների իմացություն՝ ռուսերեն , անգլերեն

    Օտորինոլարինգոլոգ  (ԼՕՌ)                             

         ԻՆՔՆԱԿԵՆՍԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ

   1977թ.-ին ընդունվել եմ Սևանի թիվ 4 դպրոցը և ավարտել  1988թ. արծաթե մեդալով:

   1989 . ընդունվել եմ Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտ և 1995թ. ավարտել Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանը:

   1995թ. սեպտեմբերին ընդունվել եմ կլինիկական օրդինատուրա Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանի ականջ քիթ կոկորդաբանության ամբիոնում, որը ավարտել եմ 1998թ.-ին:

   1989թ.-ից մասնակցել եմ Արցախյան շարժմանը:

   1990-1994թ.թ. մասնակցել Արցախյան ազատամարտին Նիկոլ Դուման ջոկատի կազմում:

   1998թ. սեպտեմբերին զորակոչվել եմ ՀՀ զինված ուժեր և զորացրվել 2009թ. ծառայելով .

    1998-2000թթ. Ռազմաբժշկական վարչությունում  զորամասերի բուժծառայության կազմակերպման բաժնի սպա

    2000-2001թթ. Կենտրոնական կլինիկական զինորական հոսպիտալում LOR բաժանմունքի բժիշկ օրդինատոր

    2001-2009թթ. Կենտրոնական զինվորական պոլիկլինիկայում վիրաբուժական  բաժանմունքի բժիշկ ականջ քիթ կոկորդաբան

    2002թ. ից համատեղության կարգով եղել եմ “Արթմեդ” բժշկական վերականգնողական  կենտրոնի LOR կոնսուլտանտ, իսկ 2009թ.-ից  նույն կենտրոնի  վիրաբուժական բաժնի LOR բժիշկ, LOR Ծառայության ղեկավար, որտեղ աշխատում եմ մինչ օրս:

    2013թ.պաշտպանել եմ գիտական թեզ և ստացել բժշկական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան:

Ունի 6 տպագրված հոդված:

    2020թ.մայիսից ԱԱԻ գլխի պարանոցի էսթետիկ և ռեկոնստրուկտիվ վիրաբուժության ամբիոնի դոցենտ:

    2020թ. հունիսից Արթմեդ բժշկական վերականգնողական կենտրոնի բուժ գծով փոխտնօրեն:

   

Պարգևատրումներ՝

 

  2004թ. ՀՀ Պաշտպանության նախարարի շնորհակալագիր:

  2006թ. ՀՀ ՊՆ Ռազմաբժշկական վարչության պետի պատվոգիր:

  2006թ. “Ամբասիր ծառայության համար” I աստիճանի մեդալ:

  2007թ. ՀՀ Պաշտպանության նախարարի շնորհակալագիր:

  Ամուսնացած է, ունի 2 երեխա՝ տղա, աղջիկ:                              

Էմբրիոլոգ                        

Մասնագիտական գործունեություն:

2020թ.-մինչ այսօր

Հայկական Պետական Համալսարան

Կենսաբանության ֆակուլտետի ֆիզիոլոգիայի ամբիոն-դասախոս

2014թ.-մինչ օրս

«Աստղիկ»ԲԿ  Հայ –Իսրայելական վերարտադրողական բժշկության կլինիկա –գլխավոր սաղմնաբան

Մարտի 20-ից մայիսի 20,  2018թ.

«Դրոութ» Ֆրանսիա սաղմնաբանական լաբորատորիաների ցանց աշխատանքային գործունեություն

2011-2013թթ.

Պտղաբերության կենտրոն-սաղմնաբան

2008-2011թթ.

«Շենգավիթ» ԲԿ սաղմնաբանի ասիստենտ

  1. Կրթություն և որակավորումներ

                                                                                                                                    

 2010-2015թթ.

Հայկական Պետական Համալսարան

Կենսաբանության ֆակուլտետի բակալավրիատ

2016-2018թթ.

Հայկական Պետական Համալսարան

Կենսաբանության ֆակուլտետի, բջջաբանության և գենետիկայի ամբիոնի մագիստրատուրա

Մասնագիտություն

Գենետիկ - բջջաբան

2005-2006թթ

Իսրայելի Բելինսոն կլինիկա սաղմնաբանության դասընթացներ

Որակավորում

Սաղմնաբանի որակավորում

Նոյեմբերի 25-29, 2013թ.

 

Կիև, Ուկրաինա Դախնո կլինիկա

Օժանդակ վերարտադրողական տեխնոլոգիաներ թեմայով պրակտիկ վերապատրաստում

 

Մայիսի 29-ից հունիսի 7-ը , 2014թ.

պրոֆ.Գաբոր Վայտայի կազմակերպած Ձվաբջիջների սառեցման և կլոնավորման պրակտիկ դասընթաց , Երևան, ՀՀ

Նոյեմբերի 23-28 , 2015թ.

Վերարտադրողական բժշկության «АВА-ПЕТЕР» ԲԲԸ կլինիկայում անհատական ծրագրով  «Օժանդակ վերարտադրողական տեխնոլոգիաների ժամանակ սաղմնաբանական մեթոդների կիրառությունը» վերապատրաստման դասընթաց

Մայիսի 29-ից հունիսի 02-ը, 2017թ.

Առաջին Համառուսական գիտագործնական գիտաժողով «Актуальные вопросы эмбриологии в решении проблем бесплодного брак» Մոսկվա ՌԴ

Հունիսի 23-26-ը, 2019թ.

Մարդու վերարտադրողականության և սաղմնաբանության Եվրոպական ասոցացիայի 35-րդ գիտաժողով Ավստրիա-Վիեննա

 

Լեզուներ

Հայերեն, ռուսերեն, անգլերեն, եփրաերեն

Համակարգչային հմտություններ

  Word-processing, Excel

Իմ կարգախոսն է. «Առաջընթաց, առաջընթաց, հետ նայել չկա» 

Բժշկի աշխատանքն այնքան յուրահատուկ է, որ բժիշկն ինքն էլ պետք է յուրահատուկ լինի ու պատրաստ` այլոց տառապանքի, հույզերի կրողը դառնալուն: Նա ամեն օր  տառապանքի ուղիով է անցնում, դռներից այս կողմ մի աշխարհ է, դռներից այն կողմ՝ բոլորովին այլ աշխարհ:http://bestgroup.am/  կայքի զրուցակիցն է  «Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ» բժշկական կենտրոնի մանկաբուժական կլինիկայի ղեկավար, բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր ՆՈՒՆԵ ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԸ մասնագիտությունն ընտրել է՝ լավ գիտակցելով բոլոր բարդությունները:

-Մասնագիտական  բավականին երկար ճանապարհ եք անցել, մի փոքր կմանրամասնե՞ք: 

-Մանրամասնելը դժվար է, բայց CՕVID-ը երեւի անցած ճանապարհը վերարժեքավորելու հնարավորություն տալիս է: Ես բազմիցս ասել եմ, որ ոչ բժիշկների ընտանիքից եմ, իսկ դա մեծ դժվարություն է ստեղծում մասնագիտության ընտրության առումով: Իսկ իմ մանկաբույժ աղջիկը, օրինակ, ընտրությունը կատարեց, ենթադրում եմ, տեսնելով իմ աշխատանքը:Ես մաթեմատիկոսների  ընտանիքից եմ, որտեղ բացարձակ արժեքները, թվերը, տրամաբանությունն առաջին տեղում էին, եւ մյուս աղջիկս ընտրեց մաթեմատիկոսի մասնագիտությունը: Իսկ բժշկությունը, այնուամենայնիվ, մի քիչ ավելի վերացական, ինչու ոչ, զգացմունքային մասնագիտություն է, չնայած այսօր բացարձակ վերացական չէ, եւ գիտենք, թե որքան ջանքեր են պահանջվում բժիշկ մնալու համար: 

Ուղիս ընտրել եմ ծնողներիս կամքով, որպեսզի բժիշկ լինի ընտանիքում, բայց դա ինձ համար երջանկություն է: Պատահական ոչինչ չի լինում, ու, եթե նորից ընտրելու կարիք լիներ, նույն ընտրությունը կկատարեի: Ընդունվել եմ բժշկական ինստիտուտ (այժմ` համալսարան), որտեղ ուսուցումն էապես տարբերվում էր իմ պատկերացումներից: Ես դեռեւս ուսանողական տարիներից նկատել եմ բժշկական ուսուցման կազմակերպման թերությունները ու բազմիցս ասել, որ մեր համալսարանը տալիս է շատ լավ գիտելիքներ, բայց կիրառական ունակությունները ցանկալի մակարդակ չունեն: Ես տարիներ շարունակ ղեկավարել եմ հզոր ամբիոն, որտեղ մենք անում էինք այնպես, որ փորձը եւ գիտելիքը հակադիր հարթությունների վրա չլինեին: Իմ ամբողջ նպատակը եղել է այն, որ, երբ ուսանողն ավարտի, միանգամից հիվանդի հետ աշխատանքը նրա համար չլինի ինչ-որ նոր փորձ, փորձություն, դրան նա արդեն պատրաստ լինի: Մեր համալսարանում ստացել եմ փայլուն գիտելիքներ, բայց կիրառական գիտելիքների բացը լրացրել եմ Մոսկվայի մանկաբուժական ինստիտուտում: Այ, դրանք երջանկության տարիներ էին ինձ համար, բայց նաեւ՝ շատ ծանր: Հաճախ ասում եմ, որ ես ծառայել եմ, բայց արդյունքը ֆանտաստիկ էր: Ես երազում եմ, որ այդպիսի բժշկական կրթություն ստանան մեր ուսանողները, որպեսզի ավարտելուց հետո մեկ էլ հանկարծ չբախվեն շատ նոր բաների հետ: Ընդ որում, նրանք այդտեղ գրեթե մեղք չունեն. ուղղակի մեր բժշկական համակարգն այդ առումով, ինչպես ասացի, լուրջ բաց ունի:  

Բնականաբար, բժշկի կյանքն անընդհատ փորձառություն է, գիտեմ, որ հենց այսօր էլ նոր բաներ եմ տեսնելու հերթապահությանս ընթացքում ու պետք է ինչ-որ ձեւով դրան պատրաստ ու նաեւ հանգիստ լինեմ: 

-Իսկ որպես կին դա Ձեզ չի՞ խանգարում: 

-Ոչ, հակառակը:Ես բազմիցս ասել եմ` անպատասխանատու աշխատանք չկա, իսկ եթե աշխատանքին վերաբերվես անպատասխանատու ձեւով, չեմ կարծում՝ բավարարվածության զգացում կունենաս:

-Ի՞նչ կասեք երիտասարդ կադրերի մասին: 

-Կարող եմ ասել, որ նրանք մեծ ձգտում ունեն, բայց նորից խանգարում է այն հանգամանքը, որ հնարավորություն չունեն փորձով, կազմակերպված աշխատել, իսկ դա չի բարձրացնում նրանց մոտիվացիան, դժվարությամբ են կայանում, դանդաղում է նրանց՝ բժիշկ դառնալու գործընթացը: Ես ենթադրում եմ եւ հույս ունեմ, որ այդ միջոցները շատ ավելի կինտենսիվանան: Իսկ ընդհանրապես հրաշալի կադրեր, հրաշալի երիտասարդություն ունենք: 

-Ո՞ւմ եք համարում Ձեր ուսուցիչը: 

-Ուսուցիչ համարում եմ իմ ծնողներին, որոնց պարտական եմ, որոնք անփոխարինելի մարդիկ են ինձ համար: Իսկ մասնագիտական առումով ուսուցիչներս շատ-շատ են, նրանց թիվ ու համար չկա: Եվ ընդհանրապես ինձ շատ է դուր գալիս ամեն րոպե, ամեն վայրկյան սովորելու գործընթացը: 

-Կարո՞ղ եք ասել՝ որո՞նք են Ձեր բնավորության խոցելի կողմերը: 

-Չեմ կարող անարդարության կողքով հանգիստ անցնել: Երբեմն ասում եմ` լավ, լռի՛ր, բայց անարդարությանը նայում եմ աննկարագրելի ցավոտ ու շատ վատ ռեակցիա եմ տալիս, չեմ կարող անտարբեր մնալ, երբ թույլին են նեղացնում, երբ ակնհայտ սուտ են խոսում, երբ բաներ են անում՝ զուտ շահից դրդված:  

-Ընտանիքին չի՞ խանգարում մասնագիտությունը, կարողանո՞ւմ եք համատեղել: 

-Ոչ միայն չի խանգարում, այլ, հակառակը. օգնում է: Շնորհակալ եմ իմ ընտանիքի անդամներին, որովհետեւ նրանք ոչ միայն հասկանալով, այլեւ ոգեւորված են արձագանքում: Շատ ճիշտ, կայացած մարդիկ են իմ կողքին՝ մայրս, հայրս, նրանք միմյանց լրացրել են, նույնն է իմ ընտանիքի դեպքում: Իհարկե, ընտանիքում ամեն ինչ պատահում է, բայց ընտանեկան կյանքս երբեք չի տուժել մասնագիտականից, իսկ վերջինս՝ ընտանեկանից: Քանի որ փոքր հասակից սպորտով եմ զբաղվել՝ մեծ թենիսով, համարում եմ, որ դա ինձ վրա մեծ ազդեցություն է թողել. չափից ավելի կազմակերպված եմ ու երբեք իմ հոգսը ուրիշի վրա չեմ դրել:

-Կցանկանայի, որ խոսենք  COVID-ից:

-Ես բազմիցս իմ հարցազրույցներում ասել եմ` երեխաներն այդ առումով շատ պաշտպանված են: Մենք հիմա զբաղվում ենք ե՛ւ մեծերով, ե՛ւ փոքրերով, բայց երեխաների առումով այն գրեթե աննկատ է անցնում: Մինչդեռ տարիներ առաջ H1N1-ը մեզ համար լուրջ, ծանրագույն բեռ էր, ընդ որում, նման բարձր կարգի արձագանք-օգնություն էլ չենք ունեցել, բայց լուռ, դժվար, ծանր անցկացրել ենք այդ օրերը: Մենք գիտենք, որ վաղ տարիքի երեխաները հաճախ են վարակվում վիրուսներով, ինչը կարող է դրսեւորվել հազով, ջերմության բարձրացմամբ, փսխումով, դիարեայով եւ այլն, ու դա մեզ համար հասկանալի երեւույթ է: Նույնը եղավ երեխաների COVID-ի դեպքում, իսկ թե ինչպես կլինի վաղը, ինչպիսին կլինեն իմունոլոգիական արդյունքները, ժամանակը ցույց կտա: Կարծում եմ՝ լուրջ շեղումներ չեն լինի, ես դրանք գնահատում եմ որպես նոր վիրուսի հետ երեխայի օրգանիզմի ծանոթացում, որը ոչ մի արտառոց խնդիր չի առաջացնում՝ տեղի է ունենում իմուն համակարգի հասունացում: Այլ հարց է, որ կա մուլտի համակարգային բորբոքային համախտանիշ կոչվող մի շատ ծանր իրավիճակ: Այ, սա խնդիր է, որը նաեւ այլ պատճառներից է առաջացել, մեզ համար սա նորություն չէ, բայց ծանր ընթացք է ունենում:  

-Ընդհանրապես մասնագիտական ասոցիացիաները ի՞նչ են տալիս բժիշկներին: 

-Ես չեմ կարող ասել, որ շատ լուրջ համագործակցություն եմ ունեցել ասոցիացիայի շրջանակներում, բայց լավ բան է, երբ գործընկերներիդ հետ ունես նույն մակարդակի շփում, նույն հարցի շուրջ կարծիքներ, եւ դա առողջ վիճակ է, արտակարգ երևույթ: Ցանկանում եմ ինքս բացել ասոցիացիա, պարզապես ժամանակս չի ներում:

-Հարցերից դուրս ինչի՞ մասին կցանկանայիք, որպեսզի լուսաբանվեր: 

-Ես տեսա, թե ինչի պակաս ունի մեր ազգը. առողջ ապրելակերպին շատ թեթեւամտորեն է մոտենում, ինչը ցավալի է: Ես շատ կուզենայի, որ մարդիկ վստահեին բժիշկներին, մյուս կողմից՝ բժիշկներն ունենային լավ որակ: Կցանկանամ,  որպեսզի մարդիկ վայելեն կյանքը, կարողանան անգամ այս սահմանափակումների պայմաններում ունենալ հետաքրքիր ապրելակերպ: Այս սահմանափակումներին էլ ճիշտ ադապտացվեն, որ ունենան ճիշտ կազմակերպված, իրենց պոզիտիվ տրամադրություն տվող բաներ, որոնք սիրում են անել:

-Դիմելիության կուլտուրայի մասին ի՞նչ կասեք: 

-Իմ տպավորությունն այն է, որ մարդիկ շատ սիրում են դեղեր ընդունել, իրենք ուզում են, բայց ես չեմ տալիս: Ասում են` բա դեղ չե՞ք նշանակում: Ասում եմ` սխալ մարդու մոտ եք եկել. ես դեղ չեմ նշանակում: Դեղը նշանակում են այն ժամանակ, երբ կա հիվանդություն: 

Մեծ խնդիր է, երբ ինքնաբուժությամբ են զբաղվում՝ հետեւելով հարեւանի տված խորհրդին: Իհարկե, խնդիրներ ունի նաև առողջապահական համակարգը. դիմելը դժվար է լինում, բայց կարծում եմ՝ այդ առումով դրական միտում է նկատվում:  

-Կանխարգելիչ բուժումը ի՞նչ մակարդակի է այսօր: 

-Շատ վատ այն առումով, որ տարրական գիտելիքներ չկան: Մենք տեսնում ենք, որ երեխային ընդամենը պետք է հեղուկներ խմեցնել, բայց դրա համար նրան բերում են հիվանդանոց, պառկեցնում, որ սիտեմաներ ընդունի: Մի բան, որ կարելի էր տանը հեշտությամբ կատարել: Ծնողների հետ աշխատանքը շատ վատ մակարդակի է, եւ ասոցիացիա բացելու նպատակներիցս մեկն էլ ծնողներին գիտական առումով կրթելն է: 

-Որպես վերջաբան ի՞նչ կմաղթեք մեր հասարակությանը: 

-Կուզենայի, որ իրենց առողջությանը վերաբերվեն գոնե տարրական կանոնները պահելով: Հասարակ օճառը եւ դիմակը մեզ պաշտպանում են շատ ծանր հիվանդությունից: Ու, եթե դու կարող ես այդ հասարակ միջոցներով պաշտպանվել, կարող ես քո կյանքն էլ հասարակ միջոցներով դարձնել շատ ներդաշնակ, հետաքրքիր եւ ապահովել առաջընթաց: Իմ կարգախոսն է. «Առաջընթաց, առաջընթաց, հետ նայել չկա»: 

բ.գ.դ. պրոֆեսոր

Կրթություն

1970-1980թթ. - ք. Երևան, 118 միջն. դպրոցը գերազանցությամբ

1980-1986թթ. – ԵՊԲՀ` մանկաբուժության ֆակուլտետ

1986-1987թթ. –ԵՊԲՀ՝ ինտերնատուրա «Մանկաբուժություն» մասնագիտությամբ, Երևանի մանկական կլինիկական №3 հիվանդանոց։

1994-1996թթ․- Ուսանել է Մոսկվայի ԲԳԱ Մանկաբուժության գիտահետազոտական ինստիտուտի կլինիկական օրդինատուրայում՝ ընդհանուր մանկաբույժ և մանկական նեֆրոլոգ մասնագիտությամբ, որըգերազանց  ավարտելով նույն տարում, ընդունվել է ասպիրանտուրա։

2007թ․ին Գերմանիայի Դաշնային հանրապետության Քաղցկեղի գիտահետազոտական կենտրոնում անցել է դոկտորանտուրա; «ՄոլեկուլյարԳաստրոէնտերոլոգիա»: (DAAD)

2010թ․ - Վերապատրաստվել է Գերմանիայի Դաշնայինհանրապետության Հայդելբերգի բժշկական համալսարանի Մանհայմի համալսարանական կլինիկայում: (DAAD)

Աշխատանքային գործունեություն

1986-1987թթ. – ԵՊԲՀ՝ ինտերնատուրա «Մանկաբուժություն» մասնագիտությամբ, Երևանի մանկական կլինիկական №3 հիվանդանոցում։

1987-1994թթ․-Երևանի մանկական կլինիկական №3 հիվանդանոց.

1994-1996թթ․- Մոսկվայի ԲԳԱ Մանկաբուժության գիտահետազոտական ինստիտուտի կլինիկական օրդինատուրայում։

1997- 2005թթ․- Մ․Հերացու անվան ԵՊԲՀ մանկաբուժության թիվ 2 ամբիոնում որպես ասիստենտ

2005-2007թթ․-Մ․Հերացու անվան ԵՊԲՀ մանկաբուժության թիվ 2 ամբիոնում որպես դոցենտ

2007-2011 -Մ․Հերացու անվան ԵՊԲՀ մանկաբուժության և մանկական վիրաբուժության թիվ 2 ամբիոնի վարիչի պաշտոնակատար:

2009-2011 - Մ․Հերացու անվան ԵՊԲՀ, մանկաբուժության և գինեկոլոգիա մասնագիտությունների  ցիկլային  հանձնաժողովի նախագահ

2008-2011թթ. համալսարանական մանկաբուժական կլինիկայի ղեկավար

2011թ-2019թ.Հերացու անվան ԵՊԲՀ մանկաբուժությանթիվ 1 ամբիոնի վարիչ և «Մուրացան» համալսարանական հիվանդանոցային համալիրի մանկաբուժական թիվ 2 կլինիկայի ղեկավար:

2014-2019թթ. «Հերացի» պոլիկլինիկայում պրոֆեսոր խորհրդատու:

2020թ.-առ այսօր  Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ ԲԿ, մանկաբուժական կլինիկայի ղեկավար

Գիտական գործունեություն

2001թ. –պաշտպանելէ թեկնածուական թեզ «Լյարդի ֆունկցիոնալ վիճակը գաստրոդուոդենիտի և հեպատոբիլիար հիվանդությունների ժամանակ երեխաների մոտ» թեմայով և ստացել բժշկական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան,

2011թ. – պաշտպանելէ դոկտորական ատենախոսություն «Երեխաների լյարդի վաղ ախտահարման առանձնահատկությունները մի շարք հիվանդությունների ժամանակ» թեմայով և ստացել է բժշկական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան։

Մանկաբուժություն ուսումնական ձեռնարկի խմբագիր:

«Տարածված Մանկական Հիվանդությունների վարումը ԱԱՊ Պրակտիկայում» ուսումնական ձեռնարկի համահեղինակ:

Գրախոսականների, ընդդիմախոսականների իրականացում

Գրանտային ծրագրեր

2004 - "Investigation of correlation between the state of intestinal microflora and diseases of FMF, IBD, chronic colitis, colon cancer and breast carcinoma" Հետազետական խմբի անդամ

2007թ. Լյարդի ֆունկցիոնալ վիճակը գաստրոդուոդենիտի և հեպատոբիլիար հիվանդությունների ժամանակ երեխաների մոտ» գիտական թեմայի ղեկավար:

Պարգևներ

2010թ. -  Մ. Հերացու անվան ԵՊԲՀ 90-ամյակի կապակցությամբ շնորհվել է արծաթե մեդալ

Անդամակցություն

2008թ. – Հայաստանի մանկական բժիշկների ասոցիացիայի անդամ:

2012թ-  իմունականխարգելման հանրապետական խորհրդատվական հանձնաժողովի անդամ:

2012թ. -դատաբժշկական փորձաքննությունների  փորձագետ:

2007թ.-  փորձագիտակակն հանձնաժողովի անդամ:

ՈՒսումնամեթոդական գործունեություն

2011թ.-ուսումնամեթոդական ցիկլային հանձնաժողովի անդամ

2007թ.-կլինիկական օրդինատորներ քննական հանձնաժողովի անդամ

2007թ․-իցՄ․Հերացու անվան ԵՊԲՀ, ընդհանուր բժշկության ֆակուլտետի խորհրդի անդամ

2007-2011 - Մ․Հերացու անվան ԵՊԲՀ, գիտական խորհրդի անդամ

2017թ․- Ռուսաստանի Մանկաբուժների Ասոցիացիայի անդամ

Մասնագիտական գործունեություն

2002թ․«ՄանկականԳաստրոէնտերոլոգիա», Աթենք, Հունաստան

2005թ․ - «ՄանկականԱնհետաձգելիԲժշկություն», սեմինար, Զալցբուրգ, Ավստրիա

2006թ․-«Նեֆրոլոգիա», սեմինար, Զալցբուրգ, Ավստրիա

2009թ․- «ԸնդհանուրՄանկաբուժություն»սեմինար, Զալցբուրգ, Ավստրիա

2011թ.- ՌԴ, ք. Մոսկվա, Ռուսաստանի մանկաբույժների XV Միջազգային կոնգրես և  բուժքույրերի I-ի ֆորում

2012թ.– Շնչառական օրգանների հիվանդությունների բուժման ժամանակակից

ասպեկտները ապացուցողական բժշկության տեսանկյունից,  Հայաստան

2013 – Բելգիա; Universite Libre de Bruxelles

2014թ. –Երեխաների առողջության գիտական կենտրոնի և ԵՊԲՀ միջև պայմանագրի կնքման վերաբերյալ քննարկումներ, Մոսկավ, Ռուսաստան

2014- Երևանի և ՀՀ մարզերում աշխատող բժշկների և բուժքույրերի վերապատրաստման գործընթացի ղեկավար

2015- Իմունիզացիա, սեմինար պատվաստանյութերի անվտանգության վերաբերյալ, ՀՀ, Իսպանիա, ԱՀԿ

2015թ.- Իտալիա, Ֆլորենցիա, 7-րդ Եվրոպական մանկաբուժական համաժողով

2016թ - Իմունիզացիա, Լոնդոն, Անգլիա

2017թ –«ՀամալսարանականՄանկաբուժությանարդիխնդիրները»համաժողով, ք․Երևան, (զեկույց)

2017թ. – Իտալիա, Հռոմ, Մանկաբուժական համաշխարային սամիտ (ելույթ)

2018թ-  Փետրվար, Ռուսաստանի մանկաբույժների 20-րդ կոնգրես, Մոսկվա, Ռուսաստան

2018 թ. - ESPGHAN Eastern European Summer School, Yerevan, Armenia

2019թ. Շվեդիա, Յոնչոպինգ մարզի Ռիհով հիվանդանոց, Միկրոֆեստիվալ:

2019թ. Բերլին Մանկաբուժական համաշխարային սամիտ (ելույթ)

Անձնական տվյալներ

Ամուսնացած է, ունի 2 դուստր, 1 թոռնուհի:

Հեռ.` +37493 84 34 05

էլ. Փոստ՝Այս էլ-փոստի հասցեն ծածկագրված է թափոնափոստի բոթերից։ Այն տեսնելու համար անհրաժեշտ է միացնել JavaScript։

Բաժանորդագրում

Բաժանորդագրվեք եւ տեղեկացեք վերջին նորություններին

Հետադարձ կապ

  • Երեւան, Հայաստան
  • Գրեք մեզ
  • Այս էլ-փոստի հասցեն ծածկագրված է թափոնափոստի բոթերից։ Այն տեսնելու համար անհրաժեշտ է միացնել JavaScript։
  • +374 (96) 329135
  • +374 (77) 029091

Գտեք մեզ

Թեգեր